سفر از اصفهان به شيراز سفرنامهء من كه بيانگر مسافرتم از پاريس به اصفهان است ، و شرح آن را در نخستين مجلدّ سياحتنامه‌ام آورده‌ام در سال 1673 پايان يافته است ، و اكنون دنبالهء آن را كه از سال 1674 آغاز مىگردد ، شروع مىكنم . من مدتى از دوران اقامتم را در اصفهان با اعضاى هيأت مذهبى پروتستانهاى فرانسوى كه سالهاست در اصفهان اقامت دارند به‌سر مىبردم ، و با آنان مراسم مذهبى را به‌جا مىآوردم . پروردگار را از صميم قلب سپاسگزارم كه در همهء سفرهاى دريايى و زمينى كه كرده‌ام به لطف بىكران خود مرا از كلّيهء بلاها و مصيبتهاى بزرگ مصون و محفوظ داشته است . چنان كه در مدت بيست سال كه در سفر بوده‌ام ، هرگز به پيشامدى گران گزند و خطرمند گرفتار نشده‌ام ، هنگام عبور از درياى سياه ، و سرزمين پرمخاطرهء مينگرلى به هر صورت جان سالم به در برده‌ام . عصر روزى كه براى بجا آوردن مراسم توديع و خداحافظى نزد صدر اعظم رفتم اظهار داشت كه روز پيش پيكى از حضرت شاه خبر آورد كه معظم له به جاى اين‌كه راه سفر قزوين را ادامه دهد ، از ميان راه بازگشته تا از طريق قم به شهرك تهران برود ، و ماه رمضان را كه ايّام روزه‌دارى است در آن‌جا به‌سر برد . تهران شهركى است از ولايت قومس كه ميان پارتيد و هيركانى و سغديان واقع است . وى علّت فسخ عزيمت شاه را به قزوين چنان توضيح داد كه اخترشناسان به وى توصيه كرده‌اند از سفر كردن بدان شهر درگذرد ، زيرا اگر به سفر خود ادامه دهد آثار شوم و خسارتهاى بزرگى روى مىدهد ، چنان كه بسيارى از درباريان هم اكنون به بيماريى سخت گرفتار آمده‌اند .